Webvisie Blog

“Trouwen is houwen” zeggen ze en dan mag het al eens iets speciaal zijn.

Chris Maclean heeft dat goed begrepen en maakte een originele uitnodiging voor het huwelijksfeest van Dave en Claire. Je moet natuurlijk wel geluk hebben met de namen. Ik vraag me alleen af hoeveel percent van de genodigden het effect totaal gemist hebben.

“Simply removing the dot from the word ‘claire’ reveals the word ‘dave’ proving that they really were meant to be together. The word ‘dave’ was printed in metallic blue on uncoated white stock and covered by a translucent stock which carried the dot of the ‘i’ and the wedding details on the reverse. The two sheets were then stitched together with white cotton.”

Al meer dan een week terug van weggeweest, en nog altijd niets geblogged. Een schandegevoel steekt op, tijd om er terug in te vliegen. Via via via kwam ik op deze webpagina boordevol vreemde borden en symbolen.
Mijn favorieten zijn deze twee. Lachen.

Voor mensen die zich echt graag eens nietig voelen.

http://www.vendian.org/mncharity/cosmicview/

Kees Boeke’s Cosmic View is a classic on learning about the scale of things. It is similar to the Morrison’s Powers of Ten, but aimed at a younger audience. Its legacy includes Charles Eames’s film Powers of Ten, the resulting book by Philip and Phylis Morrison, and several similar books which followed.

Een parallelopipedum is een (driedimensionaal) zesvlak, waarvan alle kanten bestaan uit parallellogrammen die paarsgewijs gelijk zijn. Een soort verschoven kubus dus. Nu weet ik dat. Eigenlijk heb ik het altijd wel geweten dat niet opletten in de geometrielessen mij ooit nog zuur zou opbreken. Ik heb het ooit wel van ver geweten, maar het is zoiets wat je leert om snel weer te vergeten. Het woord kende ik natuurlijk nog wel, maar de betekenis was me verder ontgaan.

Ik heb het over de CAO-kwis van Studio Brussel. Ik was vanmorgen, half elf, de fijne kandidaat die bij een soortgelijke maar iets langere beschrijving naliet het antwoord ‘parallelopipedum’ te geven.

Spijtig, want ik was goed op dreef. Ik wist dat Milow de sjorhout-werchter kindjes ging gelukkig maken, dat Beyonce van de trap was gevallen en waar Desoxyribonucleïnezuur nu ook alweer voor stond. Verder vroegen ze ook nog waar je betaalt met de LEU/LEI, en vermits mijn vriendin roemeense roots heeft én we maandag richting haar heimat vertrekken, wist ik dit natuurlijk.

Ik denk trouwens, na 1 tip, dat het thema wat we zoeken ‘NASA’ is.

Interessante rss-feed, aangeboden door dezelfde mensen die ons ook al Song van de dag brachten: Het weer van morgen. Rss-freaks, gebruik het en kleed u voor de verandering eindelijk ‘weer’ verantwoord.

comic van http://www.benisadork.com/

ik ben nooit een fan geweest van externe muizen bij laptops. Het zorgt voor teveel extra rommel en dat vond ik altijd spijtig, want zo’n touchpad is niet zo productief. Vooral voor office werk of foto bewerking is een muis een must.

Ik hou helemaal niet van werken op een draagbare computer met een kabel die uit het toestel steekt en de draadloze oplossingen met zo’n dongle vond ik te onhandig. Het zenderstaartje van zo een muis heb ik liever niet centimeters uit mijn laptop steken.

Nu komt Logitech met misschien wel de oplossing: VX Nano Cordless Laser Mouse. Eindelijk geen gedrocht van een muis en ook nog eens functioneel, want kijk naar het zendertje! Zo klein dat hij van mij gerust altijd in de laptop mag blijven steken. Eentje voor het verlanglijstje, eindelijk!

Zelf ben ik een absolute fan van speurtelevisie. Van de Mol over Columbo tot CSI, alles kan mij boeien op dat vlak. Weinig kan het mij nog verbazen of verrassen, maar ik blijf het toch volgen.

Ik kon dus deze website wel smaken. Een quiz met leuke vragen en al dan niet verrassende antwoorden. Ik weet graag waarom ik iets moet geloven voor ik het geloof, dus kwamen de extra verklaringen door de deskundigen goed van pas. Test de speurneus in jezelf.

Bunã dimineata! Wat een leuk weekend weer geweest.

Vrijdagavond begonnen toen er twee vrienden langskwamen. Ze hadden ons stekje nog niet gezien, terwijl we er toch al een kleine maand of negen wonen. Dat is dan nu rechtgezet bij eerst een glaasje wijn en daarna een etentje. De mannen hadden graag op het terras blijven zitten, maar de vrouwen vonden het daar te koud. Bijgevolg binnen gaan zitten, waarna er weer geklaag klonk dat het niet gezellig was … en de mannen vonden het er te warm. Mars en venus blijven toch ver van elkaar. Daarna nog wat Mochitos naar binnen gespeeld.

Delia en haar vriendinnen, een stuk of tien, hadden zin in La Rocca op vrijdag: Forever Funky. RnB-shizzle, éecht niet mijn ding, dat kon ik op voorhand ook al met zekerheid zeggen. Maar een mens heeft niet veel nodig om zich te amuseren. Samen met een vriend lachen met de andere mensen, bij een glas bier, is ook prettig. De muziek trok wel op geen bal, behalve op het einde, toen de serieus er een beetje afging. Boodschap aan alle La Rocca-gangers: zonnebrillen gebruik je bij voorkeur in aanwezigheid van de zon. En ook nog; u bent niet beter dan mij, uw uitwerpselen stinken minstens zo hard.

Zaterdag lang geslapen en tegen dat we goed en wel beseften dat we wakker waren, was het.. BBQ-time! Familie-BBQ is een jaarlijks terugkerend evenement, met als hoofdingrediënten zich-vervelende-mensen en alcohol. Meestal geeft dit naar het einde toe vuurwerk, maar we zijn niet lang genoeg gebleven om deze editie een score te kunnen geven. Er was zoals steeds teveel cake en taart en het verplichte “matchke shotten” is zonder kleerscheuren verlopen. Mooi zo!

Zondag stond in het teken van nog minder doen en meer rusten, bruusk verstoord door een potje squash tegen de vooravond. Squash is zo’n sport waar je niks van moet kunnen om toch lekker in het zweet te springen. De tegenstand was te sterk, maar punten tellen heb ik niet gedaan, dus zeker is een mens nooit.

Thuis tot de conclusie gekomen dat de trip naar Roemenië nu wel erg dichtbij komt (nog 7 dagen) en buiten het vliegtuig is er nog niks geboekt Heel de avond rond gesurfd op zoek naar logement, binnenlands vervoer, bezienswaardigheden, …   Hoe deden we dat alweer zonder internet? Een reis plannen zonder internet is ondenkbaar geworden.

Op enkele uren tijd weet ik nu dat een auto huren echt niet voordeliger zal zijn omdat we telkens enkele dagen op dezelfde plaats blijven. De trein is echt goedkoop, maar rijdt wel op gekke uren. Je komt ofwel heel laat of net heel vroeg op de bestemming aan. Binnenvluchten is ook een optie: drie keer duurder dan de trein, maar ook zes keer sneller. Dan reken ik natuurlijk in-checktijd niet mee.

Momenteel is het plan om eerst Boekarest te bezoeken en daarna door te reizen naar Iasi. Delia heeft nog heel wat familie wonen daar, dus een warme ontvangst is verzekerd. Uiteindelijk willen we aan de Zwarte Zee belanden om daar nog enkele dagen op het strand te luieren. Dan opnieuw naar Boekarest voor de terugvlucht. Alles samen toch een kleine 20 uur transittrein.

De nachtmerrie van elke IT-er: net als je denk, “het is klaar, het is af, joepie” komt er een email binnen die geschreven lijkt door de enige echte Lieutenant Columbo himself.

“Oh, nog een klein detail” staat er. Ik leest de opmerking, denk even na en begin te slikken. Snel snel de editor open, ik test even de “kleinigheid” uit, begin te zweten. Arghhh…

cartoon: Bart Vantieghem

Concreet: ik kreeg een email waarin droogweg de melding kwam dat ze geprobeerd hadden Chinees te communiceren via een computerscherm wat meetings aankondigt aan de balie. Nodeloos om te zeggen dat het resultaat negatief was. Met de vraag of ik quote “de symbolen even kon toevoegen”. En als ik dan toch bezig was, kon ik dan ook meteen Japans, Arabisch, Russisch en alles wat ik kon verzinnen ook even “toevoegen”.

Nu gebruikt het systeem niet zomaar een lettertype: het is het verplichte lettertype van de huisstijl. Alleen bevat dat geen Chinese, Japanse en andere symbolen. Ik kon gaan voor een ander lettertype (zoals Arial Unicode MS), maar dat zou niet in goede aarde vallen. Lettertypes samenvoegen dan, om zo de tekens uit Arial Unicode toe te voegen aan het andere font. Even Google geconsulteerd, maar de resultaten waren niet echt wat ik hoopte.

Dan maar een systeem vinden waarbij de klant het lettertype per tekstblok kan veranderen moest dat nodig zijn. Nu heb ik het ganse systeem niet zelf geschreven. De basis, de schil die alles mogelijk maakt, is een bestaand systeem. Vergelijk het met het internet. Als websitebouwer schrijf je toch ook niet eerst je eigen browser? Als je daar problemen hebt, dan Google je even naar de juiste syntax of zoekt iemand die al eens hetzelfde gedaan heeft. Hier kan dat niet, want de wereld van de Digital Signage is zo kleinschalig dat er slechts een handvol mensen zijn die weten hoe het werkt en hun kennis meestal alleen delen in ruil voor een stapel € of $-symbolen. Even contact met de helpdesk van de fabrikant van het hele systeem was mijn enige keuze. Uit ervaring met helpdesken weet ik hoe belangrijk de vraagstelling is. Het gebruik van de juiste woorden is vitaal om meteen de juiste antwoorden te krijgen.

Q:”Kan ik, via een of andere manier, bijvoorbeeld met een tag, het systeem de opdracht geven een andere font te selecteren dan diegene waarin de tekst gedefinieerd is in de editor.”
A:”Euhhm. Wacht hoor. Even denken. Ogenblikje.”
– telefoon op hold –
Q: “Ja, dat schijnt te kunnen. gebruik {FONT ID}tekst{font} en dan zou het moeten werken. Je moet dan nog wel een object toevoegen dat de font definieert met die ID en daarna niet meer openen in de grafische editor, want dan verdwijnt het weer.”

Ik probeer het uit en… het werkt… een beetje. Lettertype wisselen werkt blijkbaar, maar mijn chinese tekens komen eruit als ???????. Niet echt verkoopbaar, en ik twijfel of chinesen daar mee kunnen lachen.

Andere teksten/symbolen, andere lettertypes, andere database, andere code, enz… Niets hielp. Na veel debugging kwamen de woorden handdoek, ring en gooien in me op. Bij ingeving vraag ik toch maar even na aan welke serverversie ze ondertussen zitten. Ik had .19 en er was ondertussen al een .48.

Even updaten en … 比利时法兰德斯欢迎您 en ook добро пожаловать в Фландрии. Yeeeeees!

Ik gebruik Google Reader, de handige RSS-feeder van Google al een hele tijd en ondertussen ook heel intensief. Op 67 blogs heb ik een abonnement, gaande van Tweakers.net, langs Dilbert, even voorbij Sporza Voetbalnieuws, over Behive tot Microsoft Photography Blog. En terwijl luister ik ook eens naar Song van de dag. Ik hou van de simpele navigatie met sneltoetsen, van de starred items, … maar vooral van de shared items.

De interessante posts die her en der te vinden zijn op het interweb kan ik op die manier handig delen met vrienden, om ze zo attent te maken van technische ontwikkelingen, handigheidjes, belangrijk nieuws of gewoon grappen en grollen. Dingen die ze anders misschien zouden missen of er gewoon zouden overlezen in de gigantische hoop posts die wij techneuten elke dag voor de kiezen krijgen. Iedereen bij ons doet aan google-sharing en zo lezen we het web ook een beetje voor elkaar.

Het enige wat ik nog mis is de mogelijkheid om er een lijntje commentaar bij te geven: zo share ik sommige interessante dingen toch niet, omdat ik ze niet kan duiden en ik anders mijn doel toch niet bereik.

Als blogger snijdt dit mes natuurlijk aan twee kanten: dingen die ik ergens lees en gewoon in mijn shared-stream steek bereiken mijn eigen blog meestal niet, maar zijn misschien ook wel interessant voor de webvisie-kijkertjes. Een gemiste kans dus. Ik heb al even rondgekeken of er een WP-plugin bestaat die mijn Google Shared Items kan importeren als nieuwe posts, maar dat bestaat blijkbaar (nog) niet. Of misschien kijk ik niet goed genoeg?

De plugin die ik zoek zou mijn beide problemen oplossen: ik zou de interessante dingen kunnen posten én er desgewenst commentaar aan toevoegen. Misschien moet ik zelf eens gaan klussen en de importplugin zelf schrijven.

In de tussentijd kan je, indien geïnteresseerd, ook gewoon mijn Google Shared Items bookmarken. Your call!